Жолон Мамытов | Тууган жерге ыр | поэзия

ТУУГАН ЖЕРГЕ ЫР Турпагыңдан үргүлөйүн, тууган жер үстүңдө да, астыңда да тууган эл. Тирүүдө үй, өлсө бейит боло алган зор Табийгат сен мынчалык кеменгер? Ак тузуңа кас санаган душман - ал, өзү жаман сени жаман дегендер. Жерим, уулуң сен тууралуу ойлонбой зилдеп кетээр көпкө калса толгонбой. Улуу демиң ысытканда жүрөгүн кантип акын таңшыбасын торгойдой. Сени сүйүү эп-сыны жок чоң сүйүү жүз миң кызга бир дем ашык болгондой. Коюнуңда канча түркүн кениң бар, сан айбанат ийини бар, чээни бар. Түнөгү бар зымыраган куштун да, миң жыл түткөн ата-баба деми бар. Сендеги журт бактылуу журт турбайбы өнө турган, өлө турган жери бар! Автор: Жолон Мамытов Окуган: Төрөкул Дооров Видео: Канат Шарипбеков #жолонмамытов #поэзия