Год родных языков №9

1. Фонетика удмуртского языка необычная: ударение падает всегда на последний слог. Удмурт теленең фонетикасы үзенчәлекле: биредә басым һәрвакыт соңгы иҗеккә төшә. 2. В чувашском языке на музыкальных инструментах не играют – с их помощью говорят. Например, «флейтăпа кала» (сказать на флейте). Чуаш телендә уен коралларында уйнамыйлар, алар ярдәмендә сөйләшәләр. Мәсәлән, «флейтăпа кала» (флейтада әйтү). 3. Русский язык заимствовал из древнечувашского (булгарского) языка около ста слов. Среди них: жемчуг, овраг, серьга, хозяин и др. Рус теле борынгы чуаш (болгар) теленнән йөзгә якын сүзне алган. Алар арасында энҗе, чокыр, алка, хуҗа кебек сүзләр бар. 4. В чувашском языке много омонимов. Один из самых распространенных – «çу». Он может переводиться как «масло», «лето», «мыть», «идти» (об осадках). Чуаш теле омонимнарга бик бай. Мисал өчен, «çу» сүзен «май», «җәй», «юу», «яву» мәгънәләрендә аңларга була. 5. По своему фонетическому строю марийский язык весьма своеобразен: и гласные, и согласные подчиняются сингармонизму. Мари теле фонетикасы аеруча үзенчәлекле: биредә тартыклар да, сузыклар да сингармонизм законына буйсына.