Viktor Tanaskovski - Петрихор

„Петрихор“ е песна која ќе се најде на мојот прв соло албум. Иако оригинално напишана на македонски, во контекст на оваа композиција/импровизација прочитан е препевот на српски, објавен во зборникот „Рукописи 44“ (Дом Омладине Панчево, 2021). Ова видео го работев како испитна задача во рамки на Мастер програмата Применети музички истражувања на Факултетот за Музичка уметност во Белград. Текст, музика, видео, монтажа, микс и мастер: Виктор Танасковски Препев на српски: Ѓоко Здравески "Petrihor" je pesma koja će se naći na mom prvom solo albumu. Premda je originalno napisana na makedonskom, u kontekstu ove kompozicije/improvizacije pročitao sam njen prepev na sprskom, objavljen u zborniku "Rukopisi 44" (Dom Omladine Pančevo, 2021). Ovaj video sam radio kao deo ispitnog zadatka u okviru Master studijskog programa Primenjena istraživanja muzike na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Tekst, muzika, video, montaža, miks i master: Viktor Tanaskovski Prevod sa makedonskog: Đoko Zdraveski "Petrichor" is a song that will be featured on my debut solo album. Although initially written in Macedonian, in context of this composition/improvisation I decided to read its Serbian translation, published in the collection "Rukopisi 44" (Youth Center Pancevo, 2021). I made this video as a part of an exam assignment for my Master studies at the Faculty of Music in Belgrade. Lyrics, music, video, montage, mix and mastering: Viktor Tanaskovski Serbian translation: Gjoko Zdraveski "Petrihor" Sećam se kad su ovde kroz maglu prolazile kočije – retko žurile, neretko kasnile, a stizale na vreme. Sa kaldrme se odbijala tiha svetlost iznad nečije tmurne, narandžaste radosti, a nije bilo nevreme. Kiša i vetar su se vezivali u miris primamljiviji od samog obroka, a ljudi su već bili siti. Putovali, svako sa svojim pogledom i mislima, često znali da budu i odsutni, a, bez sumnje, svi su bili tu. Tadašnjost se i sada provlači, ostaje večno nepomaknuta, a odatle protiče u bešumne vode. Svaki njihov talas, zvučan il’ ne, nosi talog i vuče i nju a sve sa sobom nesvesno vodi. I javlja snoviđenje iz crvenih govornica, kariranih čaršava i hladnih zidanih dimnjaka, a ispod njih svakojaki se prizor pomalja. Ali, niti sam ja ikada bio tamo, niti pak sam ikada bio tada, a, i pored toga, svega se dobro sećam.